Spotlight
De dageraad van een nieuw tijdperk: zo introduceerde het Koninklijk Concertgebouworkest in juni 2022 de toekomstige chefdirigent Klaus Mäkelä. Met al twee andere orkesten onder zijn hoede, neemt hij in 2027 het stokje over in Amsterdam. Tot die tijd staat hij regelmatig op de bok als artistiek partner van het orkest. Een langverwachte opmaat naar een nieuw tijdperk in het Concertgebouw.
Wie is Klaus Mäkelä?
Klaus Mäkelä (1996) is een Finse dirigent en een van de meest opvallende jonge sterren in de klassieke muziekwereld. Hij brak op jonge leeftijd internationaal door en staat bekend om zijn intense muzikaliteit, heldere visie en sterke podiumuitstraling. Mäkelä werkt met toporkesten wereldwijd en combineert een indrukwekkende techniek met een natuurlijke autoriteit. Ondanks zijn jonge leeftijd wordt hij gezien als een van de belangrijkste dirigenten van zijn generatie en een toekomstige sleutelpersoon in het internationale muziekleven.
Wat is zijn relatie met het Concertgebouworkest?
Mäkelä werd in 2022 benoemd tot toekomstig chef-dirigent van het Koninklijk Concertgebouworkest, een positie die hij in 2027 officieel zal aanvaarden. Tot die tijd werkt hij al intensief met het orkest als artistiek partner. Deze vroege benoeming is uitzonderlijk en laat zien hoeveel vertrouwen het orkest in hem heeft. Zijn samenwerking met het Concertgebouworkest wordt gezien als een belangrijke ontwikkeling voor de toekomst van het orkest.
Dirigeert hij ook andere orkesten?
Mäkelä zal vanaf 2027 eveneens chef-dirigent zijn van het Chicago Symphony Orchestra. Tot die tijd is hij verbonden aan het Oslo Philharmonic Orchestra en het Orchestre de Paris. Daarnaast werkt hij regelmatig met andere toporkesten zoals de Berliner Philharmoniker en Wiener Philharmoniker. Zijn agenda is internationaal en zeer intensief, met optredens in Europa, Amerika en Azië.
Welk instrument bespeelt Klaus Mäkelä?
Klaus Mäkelä komt uit een heel muzikale familie. Zijn vader is cellist en zijn moeder pianiste. Ook zijn oom is cellist. Deze omgeving zorgde ervoor dat muziek vanaf jonge leeftijd een centrale rol speelde in zijn leven. Klaus begon zelf ook met cello spelen en deed dit op hoog niveau voordat hij zich volledig op het dirigeren richtte. Deze achtergrond geeft hem een goed begrip van orkestspel en helpt hem in zijn communicatie met musici. Hij speelt nog steeds regelmatig cello, ook op het podium.
Discussieer mee met andere liefhebbers van klassieke muziek in ons forum.
In de krantenkoppen verschijnt de naam Mäkelä te pas en te onpas in combinatie met de omschrijving ‘piepjong’. Want inderdaad, met slechts 26 levensjaren op de teller deze positie in de wacht slepen is niet niks. Toch moet Mäkelä wat leeftijd betreft iemand voor zich dulden in het rijtje illustere voorgangers. Willem Mengelberg was 24 toen hij het chefdirigentschap op zich nam. En de in 2021 overleden Bernard Haitink was 32 toen hij met slechts zes jaar dirigeerervaring in zijn rugzak het roer overnam van Eduard van Beinum.
De weg naar het dirigentschap is voor Mäkelä dan ook niet per toeval gekozen. Opgegroeid in een muzikale familie wist hij in Finland als solocellist en kamermusicus al hoge ogen te gooien. Maar al sinds zijn kinderjaren richtte hij zijn pijlen ook op het dirigeren.
Meezingen in het kinderkoor bij een uitvoering van Bizets opera Carmen had het zaadje op zijn zevende geplant. Als tiener volgde hij directielessen bij Jorma Panula, de ‘verborgen hand’ achter meerdere Finse dirigeerwonders zoals Esa-Pekka Salonen en Osmo Vänskä.
Het was Stravinsky die Mäkelä internationaal op de radar deed verschijnen. Na een verpletterende uitvoering van het ballet Petroesjka in 2016 begon de telefoon te rinkelen met aanvragen van orkesten buiten Finland, die het jonge dirigeertalent ook graag voor langere periodes aan zich verbonden. Als jongste ooit werd hij in 2018 voor drie seizoenen aangesteld als chefdirigent van het Symfonieorkest van de Zweedse Radio. Sinds 2020 is hij chefdirigent van het Oslo Filharmonisch Orkest en sinds 2022 ook van het van het Orchestre de Paris.
Ook het Concertgebouworkest was snel weg van Mäkelä: ‘Zelden hebben we zo’n overweldigende steun ervaren van onze musici voor een nieuwe chef-dirigent,’ zei Jörgen van Rijen, voorzitter van de Artistieke Commissie en bestuurslid toen het nieuws bekend werd. Eerste violist Marc Daniel van Biemen vertelde aan NRC: ‘Je voelt dat het een hele bijzondere, amicale samenwerking gaat worden. Hij is zo makkelijk in de omgang, ons vertrouwen in hem is zo groot.’
Met muziek uit zijn thuisland zette Mäkelä zijn eerste stappen in de opnamewereld. Voor Decca nam hij de integrale symfonieën van Jean Sibelius en het symfonisch gedicht Tapiola op met het Oslo Filharmonisch Orkest. Het leverde hem lovende kritieken op in de pers (‘als heerlijk puur en koud stromend water’ – Trouw) en een Edison in de categorie Debuut.
Uit het juryrapport: ‘Klaus Mäkelä koos ervoor om alle symfonieën van zijn moeilijk te doorgronden landgenoot Sibelius op te nemen met het Oslo Philharmonic. De toon is letterlijk gezet vanaf het eerste moment, wanneer de ijzige klarinet boven de pauken opdoemt; Mäkelä weet overduidelijk naar welke kleuren hij zoekt en weet ze ook naar boven te halen in zowel het hele orkest als individuele spelers – de kracht van een inspirerende dirigent. Het is nooit extreem, net als de tempi die hij kiest, en met een duidelijk doel voor ogen, dat in dienst staat van de muziek.’ Met Mäkelä’s exclusieve platencontract bij Decca staat ons ongetwijfeld ook op opnamegebied nog veel moois te wachten.’
Ontvang onze nieuwsbrief, volg ons voor nieuwe inspiratie en maak jouw persoonlijke profiel aan om nog meer muziek te ontdekken die bij jou past. Met jouw profiel bewaar je favorieten, krijgt je persoonlijke luistertips en blijf je op de hoogte van nieuwe opnames van jouw favoriete musici. Je krijgt bovendien toegang tot het forum, waar je gedachten en ervaringen kunt delen met andere liefhebbers van klassieke muziek.
Volg ons
Spotlight | Ludovico Einaudi
