Het muziekpapier van Bruch

Componist Max Bruch vroeg op een dag aan zijn veel beroemdere vakgenoot Johannes Brahms of hij hem zijn nieuwe Vioolconcert mocht voorspelen. Brahms vond het best en nam plaats in een stoel naast de piano. Bruch voerde het nieuwe werk uit met veel enthousiasme en kracht. En aangezien het een hete dag was in Wenen gutste het zweet langs zijn gezicht. Toen hij klaar was, keek Bruch verwachtingsvol naar Brahms voor diens oordeel. Brahms liep naar de piano, nam een vel van het manuscript tussen zijn duim en wijsvinger en wreef erover. ‘Mijn kerel’, zei hij, ‘waar koop je dit muziekpapier. Het is eerste klas kwaliteit.’